Ξεκίνησαν σήμερα οι εργασίες της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Αντιοχείας, κατά τη δέκατη έκτη τακτική συνεδρία της, υπό την προεδρία της Α.Θ.Μ. του Πατριάρχη Αντιοχείας και πάσης Ανατολής κ.κ. Ιωάννη Ι’, και με την παρουσία των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών: Βηρυτού κ. Ηλία, Τύρου και Σιδώνος κ. Ηλία, Βραζιλίας κ. Δαμασκηνού, Βορείου Αμερικής κ. Σάββα, Βύβλου και Βοτρύων κ. Σιλουανού, Αρκαδίας κ. Βασιλείου, Τριπόλεως κ. Εφραίμ, Γαλλίας κ. Ιγνατίου, Γερμανίας κ. Ισαάκ, Βαγδάτης και Κουβέιτ κ. Γαττάς, Βρετανικών Νήσων και Ιρλανδίας κ. Σιλουανού, Ηλιουπόλεως και Σελευκείας κ. Αντωνίου, Επιφανείας κ. Νικολάου, Αυστραλίας κ. Βασιλείου, Μεξικού κ. Ιγνατίου, Λαοδικείας κ. Αθανασίου, Αργεντινής κ. Ιακώβου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας κ. Εφραίμ, Φιλιππουπόλεως κ. Νήφωνος, Εμέσης κ. Γρηγορίου, και Βόστρων, Χουράν και Όρους των Αράβων κ. Αντωνίου. Απουσίαζε μόνον ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χιλής κ. Σέργιος (Άμπαντ). Επίσης, παρέστη στις προσευχές των Πατέρων της Ιεράς Συνόδου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παύλος (Yaziji).
Μετά την εναρκτήρια προσευχή, οι εργασίες της Συνόδου ξεκίνησαν με την εναρκτήρια ομιλία του Μακαριωτάτου, στην οποία αναφέρθηκε σε ορισμένα ουσιώδη σημεία τα οποία σχετίζονται με την αποστολή της Εκκλησίας, τον ρόλο και την παρουσία της σε τούτη την Ανατολή, καθώς και στη σπουδαιότητα της αντιοχειανής ενότητος και της συνοδικότητος ενώπιον των σύγχρονων προκλήσεων, αρχίζοντας με τη φράση: «Συναγόμαστε σήμερα, ευρισκόμενοι ενώπιον του σταυρού μίας ιστορικής ευθύνης».
Αναφερόμενος στην αποστολή και τις ευθύνες της Εκκλησίας, ο Μακαριώτατος υπογράμμισε την κλήση της να συνεχίσει το έργο της χωρίς να υποκύπτει στην απελπισία, λέγοντας: «Άπαντες προσδοκούν τα πάντα από την Εκκλησία, όταν οι κυβερνήσεις αδυνατούν να ανταποκριθούν σε κάποια πράγματα. Δεν είμαστε θαυματοποιοί, αλλά ταυτοχρόνως δεν υποκύπτουμε στην απελπισία. Εργαζόμαστε με όλη μας τη δύναμη προκειμένου να καταστούμε μάρτυρες της αγάπης του Χριστού, του αγαπήσαντος ημάς».
Από αυτή την αποστολή, η οποία εδράζεται στη μαρτυρία του Χριστού, ο Μακαριώτατος συνέχισε τονίζοντας ότι «Εν Χριστώ υπάρχει ωραιότης και αγαθότης, τις οποίες οι φλυαρίες και οι έριδες των ανθρώπων δεν δύνανται να αμαυρώσουν, είτε μέσω άδικης είτε μέσω δίκαιης κριτικής προς μία Εκκλησία η οποία δεν διεκδικεί, και ουδέποτε διεκδίκησε για τον εαυτό της, το αλάθητο ή την αναμαρτησία, καθότι τούτο ανήκει αποκλειστικά και μόνον στον Κύριο».
Όσον αφορά τα εθνικά ζητήματα, ο Μακαριώτατος επιβεβαίωσε ότι η παρουσία μας σε τούτη την Ανατολή δεν αποτελεί μία παροδική υπόθεση, και ότι επιδιώκουμε, παρακολουθώντας τις εξελίξεις, να εκφέρουμε τον λόγο της αληθείας, καθώς και όσα ενώνουν και εξυπηρετούν όλους τους πολίτες ανεξαιρέτως, προσπαθώντας να απέχουμε, όσο το δυνατόν, από τους λαβυρίνθους της πολιτικής που διχάζουν.
Στη συνέχεια, ο Μακαριώτατος υπογράμμισε τη σπουδαιότητα της αλληλεγγύης εντός της αντιοχειανής οικογένειας, δηλώνοντας: «Ως Ανατολίτες Αντιοχείς, η παρούσα συγκυρία απαιτεί από εμάς να σταθούμε ενωμένοι, με την αλληλεγγύη όλων των Ιερών Μητροπόλεων, ενσαρκώνοντας αυτή την αλληλεγγύη με έργα και όχι μόνο με λόγια», «Η Εκκλησία της Αντιοχείας είναι μία και ενιαία, με το αίσθημα των Ιερών Μητροπόλεων της Διασποράς ότι ανήκουν πλήρως στα Μητρώα Εδάφη, και με το αίσθημα των Ιερών Μητροπόλεων των Μητρώων Εδαφών ότι η προέκτασή τους βρίσκεται στη Διασπορά», «Η Εκκλησία του Χριστού είναι μία ενιαία κοινωνία, όπου η συνοδικότητα δεν αποτελεί ένα άκαμπτο τελετουργικό, αλλά τουναντίον μια βιωμένη πραγματικότητα και μία κοινή πορεία που βιώνεται σε πολλαπλά επίπεδα. Και η Ιερά Σύνοδος αποτελεί το επιστέγασμα αυτής της πορείας».
Αυτά τα λόγια σφράγισαν την εναρκτήρια συνεδρία, χρωματίζοντάς την με ουσιώδη σημεία που αφορούν τα θεμέλια της Εκκλησίας, την παρουσία της και τις εσωτερικές και εξωτερικές της σχέσεις.
Ακολούθως, αρκετοί εκ των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών παρουσίασαν εκθέσεις σχετικά με τις Επαρχίες τους, περιγράφοντας την επικρατούσα κατάσταση, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, τα επιτεύγματα που έχουν πραγματοποιηθεί, καθώς και τα οράματα τα οποία οι Σεβασμιώτατοι Ποιμενάρχες προσβλέπουν να υλοποιήσουν σε αυτές.
Υπό τον τίτλο των μελημάτων της διακονίας και της ποιμαντικής, και με αυτό το στοργικό πατρικό πνεύμα, το οποίο φέρει εντός του τις αγωνίες των ποιμνίων και των τέκνων της Εκκλησίας της Αντιοχείας στα Μητρώα Εδάφη και στη Διασπορά, ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της πρώτης συνεδρίας της παρούσης συνοδικής περιόδου.
Ας συνοδεύσουμε λοιπόν με τις προσευχές μας τον Ποιμενάρχη των ποιμένων μας, τον Πατριάρχη Ιωάννη Ι’, και όλους τους Πατέρες της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Αντιοχείας, ώστε ο Θεός να φωτίζει τις διάνοιες και τις καρδιές τους, προκειμένου να επιτελούν κάθε έργο εν ακριβεία, συμφώνως προς τη χάρη του Θεού, μεριμνώντας για την οικοδομή της Εκκλησίας, του Σώματος του Χριστού, και για τον δοξασμό του ονόματος του Θεού.