Βιογραφικό της Αυτού Μακαριότητος

Η Αυτού Μακαριότης ο Πατριάρχης Ιωάννης Ι΄ (Yaziji)
Πατριάρχης Αντιοχείας και πάσης Ανατολής

Σύντομο βιογραφικό:

Καταγωγή και ανατροφή: Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιωάννης Ι΄ γεννήθηκε το 1955 στην πόλη της Λαοδικείας στη Συρία. Ανατράφηκε σε ένα περιβάλλον γνωστό για την παιδεία, την ευσέβεια και τη φιλοθεΐα του. Ο πατέρας του, ο αείμνηστος Μουνάχ Γιάζιτζι, ήταν Σύρος, ποιητής και καθηγητής της αραβικής γλώσσας. Η μητέρα του, κυρία Ρόζα Μούσσι, είναι λιβανικής καταγωγής. Ο Μακαριώτατος έχει τρία αδέλφια, μεταξύ των οποίων έναν Μητροπολίτη και μία μοναχή.

Σπουδές: Ο Μακαριώτατος φοίτησε στα εκπαιδευτήρια της Λαοδικείας, όπου διακρίθηκε στις σπουδές του και αποφοίτησε με άριστα. Εισήχθη στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου «Τισρίν» (Tishreen) της Λαοδικείας. Διέπρεψε στον τομέα της εκκλησιαστικής μουσικής και ανέλαβε την εκπαίδευση χορωδιών στην ψαλτική τέχνη σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση. Διαδραμάτισε ηγετικό και πρωτοποριακό ρόλο στις τάξεις της νεολαίας, τον οποίο και συνέχισε οργανώνοντας ποικίλα πνευματικά προγράμματα.

Έλαβε το πτυχίο Θεολογίας το 1978 από το Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού στο Μπαλαμάντ και στη συνέχεια απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στη Θεολογία το 1983 από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα, με τον βαθμό «Άριστα». Η διδακτορική του διατριβή, η οποία συνεγράφη στην ελληνική γλώσσα, εκδόθηκε υπό τον τίτλο: «Το ιερόν μυστήριον του Βαπτίσματος (Ιστορική, θεολογική και λειτουργική μελέτη)». Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα, έλαβε επίσης Δίπλωμα Εκκλησιαστικής Μουσικής από το Ανώτατο Ωδείο Βυζαντινής Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Η πορεία και η εκκλησιαστική του παρουσία:

Ο Μακαριώτατος χειροτονήθηκε διάκονος το 1979 και εν συνεχεία πρεσβύτερος το 1983 στην Ιερά Μητρόπολη Λαοδικείας, υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιωάννου (Μανσούρ). Από το 1981, ο Μακαριώτατος δίδαξε το μάθημα της Λειτουργικής στο Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού. Στη συνέχεια, διετέλεσε Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής (Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού) στο Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ για δύο περιόδους: η πρώτη κατά τα έτη 1988-1990 και η δεύτερη κατά τα έτη 2001-2005. Επίσης, ανέλαβε την ηγουμενία της Πατριαρχικής Ιεράς Μονής Παναγίας του Μπελεμεντίου κατά τα έτη 2001-2005.

Ανέλαβε την ηγουμενία της Πατριαρχικής Ιεράς Μονής του Αγίου Γεωργίου Χουμάιρα στο Ουάντι αν-Ναντάρα (Κοιλάδα των Χριστιανών) κατά τα έτη 1993-2005, όπου ίδρυσε μοναστική αδελφότητα και δημιούργησε Σχολή Ιερατικής Κατάρτισης σε πατριαρχικό επίπεδο. Ο Μακαριώτατος συνέβαλε, επίσης, στην ίδρυση της Ιεράς Γυναικείας Μονής της Παναγίας στην Μπλεμάνα της Ταρτούς.

Η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Αντιοχείας τον εξέλεξε το 1995 Επίσκοπο Πύργου στο Ουάντι αν-Ναντάρα, περιοχή που υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Αρκαδίας. Το 2008, η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Αντιοχείας τον εξέλεξε Μητροπολίτη της Ιεράς Μητροπόλεως Ευρώπης.

Πέραν της εσωτερικής εκκλησιαστικής του δράσης, ο Μακαριώτατος είχε και εξωτερική παρουσία, τόσο σε ευρύτερο χριστιανικό όσο και σε ειδικότερο πανορθόδοξο επίπεδο. Έχει διατυπώσει σημαντικές ανθρωπιστικές, εθνικές και οικουμενικές θέσεις, τις οποίες εξέφρασε σε εκκλησιαστικά και εθνικά συνέδρια καθώς και σε διαλόγους. Έγινε γνωστός για τη διαύγεια του οράματός του και για την υιοθέτηση του λόγου της Αληθείας ως γνώμονα για κάθε λύση. Γνώριζε πώς να συνενώνει το ποίμνιο στο εσωτερικό της Εκκλησίας και να απευθύνει κάλεσμα για διάλογο και συμφιλίωση μεταξύ όλων των πλευρών.

Είναι ευρέως γνωστό ότι όπου και αν μετέβη και δραστηριοποιήθηκε ο Μακαριώτατος, σημειώθηκε αμέσως μια λαμπρή και ισχυρή εκκλησιαστική αναγέννηση. Διακρίθηκε για την εγγύτητά του προς τους νέους, καλώντας τους να διακονήσουν την Εκκλησία, την πατρίδα και την κοινωνία. Κατά τη διάρκεια των διαφόρων σταδίων της εκκλησιαστικής του διακονίας, αναγνωρίστηκε για τη σοφία του στο διοικητικό και θεσμικό έργο. Επιπλέον, ξεχώρισε για την πραότητα του ήθους του, την ήπια ιδιοσυγκρασία του και την προσήνειά του.

Συγγράμματα:

Ο Μακαριώτατος διαθέτει πλούσιο συγγραφικό έργο, θεολογικού, παιδαγωγικού, μουσικού και λειτουργικού περιεχομένου, εκτός από πολυάριθμες μεταφράσεις, άρθρα και διαλέξεις.

Εκ των κυριότερων εκδοθέντων βιβλίων του:

• Το ιερόν μυστήριον του Βαπτίσματος (Ιστορική, θεολογική και λειτουργική μελέτη), Θεσσαλονίκη 1983 (Διδακτορική διατριβή στην ελληνική γλώσσα).
• Αρχές Βυζαντινής Μουσικής, Μπαλαμάντ, 1990 (Β΄ έκδοση 2001).
• Βίος του Αγίου Νεκταρίου του Θαυματουργού, Λαοδίκεια, 1990.
• Η Ιερωσύνη και ο γάμος του Κλήρου, Λαοδίκεια, 1990.
• Το Βάπτισμα: Το μυστήριο της εισόδου στην εν Χριστώ ζωή, Λαοδίκεια, 1992.
• Ιερατικόν, Πατριαρχική Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Χουμάιρα, 2001 (Β΄ αναθεωρημένη έκδοση 2005).
• Η Θεία Λειτουργία του εν Αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Πατριαρχική Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Χουμάιρα, 2001.
• Αρχιερατικόν, Ιερά Μονή Παναγίας – Μπλεμάνα, 2007.
• Διακονικόν, Ιερά Μονή Παναγίας – Μπλεμάνα, 2007.
• Η Ακολουθία των Εγκαινίων Ναού, Ελληνορθόδοξη Αντιοχειανή Μητρόπολη Ευρώπης, 2011.
• Σειρά Λειτουργικών Μελετών αποτελούμενη από έξι τόμους:
  • Εισαγωγή στους λειτουργικούς τύπους – Οι Λειτουργίες
    Εκδόσεις Θεολογικού Ινστιτούτου Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού – Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ, 2003
  • Η Ακολουθία του Αρραβώνος και του Στεφανώματος μεταξύ παρελθόντος και παρόντος
    Εκδόσεις Θεολογικού Ινστιτούτου Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού – Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ, 2003
  • Οδηγός στη διάταξη των ιερών ακολουθιών και προσευχών
    Εκδόσεις Θεολογικού Ινστιτούτου Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού – Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ, 2005
  • Οι Λειτουργικές Πηγές
    Εκδόσεις Θεολογικού Ινστιτούτου Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού – Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ, 2006
  • Οι Εκκλησιαστικοί Ύμνοι
    Εκδόσεις Ορθοδόξου Μητροπόλεως Αρκαδίας (Άκκαρ) – Επισκοπή Πύργου – Μαρμαρίτα, 2006
  • Η Χριστιανική Λατρεία (Γένεση – Εξέλιξη – Χαρακτηριστικά)
    Εκδόσεις Ορθοδόξου Μητροπόλεως Αρκαδίας (Άκκαρ) – Επισκοπή Πύργου – Μαρμαρίτα, 2007

Μεταφράσεις στην αραβική γλώσσα:

Ο Μακαριώτατος έχει εκπονήσει πολυάριθμες μεταφράσεις στην αραβική γλώσσα, μεταξύ των οποίων:

• «Ο Βίος της Οσίας Μητρός ημών Μακρίνης», του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, σειρά «Οι Άγιοι», Εκδόσεις «Αν-Νουρ» (Το Φως), 1984.
• «Περί των οιομένων εξ έργων δικαιούσθαι», του Αγίου Μάρκου του Ασκητού, στο «Κεφάλαια περί προσευχής και πνευματικής ζωής», σειρά «Πατέρες της Εκκλησίας», Εκδόσεις «Αν-Νουρ», 1990.

Συμμετοχή σε συνέδρια:

Ο Μακαριώτατος συμμετείχε σε διάφορα συνέδρια, εκ των οποίων τα σημαντικότερα είναι:

• «Η συμβολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αντιοχείας στη Λειτουργική κατά τον 6ο και 7ο αιώνα», Συνέδριο για την Εκκλησία της Αντιοχείας, Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ, 1999.
• «Οι Άγιοι Ανάργυροι Ιατροί», Συνέδριο επ’ ευκαιρία της 125ης επετείου από την ίδρυση του Νοσοκομείου Αγίου Γεωργίου, Βηρυτός, 2002.
• «Η Εκκλησία στη Μέση Ανατολή», Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Μεγάλη Βρετανία, 2002.
• «Στοχασμοί περί της εννοίας της Εκκλησίας από ανατολική οπτική γωνία», Διάλεξη στο Ινστιτούτο Ορθοδόξων Σπουδών, Κέμπριτζ, 2002.
• «Αντιόχεια: Θεολογία και Ποιμαντική», Ετήσιο Συνέδριο των Ιερέων της Αντιοχειανής Αρχιεπισκοπής Βορείου Αμερικής, στο Αντιοχειανό Χωριό (Antiochian Village), Πενσυλβάνια, 2002.
• «Το Μυστήριον της Μετανοίας», Συνέδριο Εκκλησιαστικής Λειτουργικής, Πανεπιστήμιο Αγίου Πνεύματος – Κασλίκ (Kaslik), 2002.
• «Η Εκκλησία και τα Μυστήρια», Διεθνές Θεολογικό Συνέδριο περί της Εκκλησίας κατά την ορθόδοξη αντίληψη, Μόσχα, 2003.
• «Η Θεία Ευχαριστία στον Βυζαντινό Τύπο», Συνέδριο Εκκλησιαστικής Λειτουργικής, Πανεπιστήμιο Αγίου Πνεύματος – Κασλίκ, 2004.
• «Ο Απόστολος Παύλος και η Εκκλησία της Αντιοχείας», Εορτασμοί του Αγίου Παύλου (Παύλεια), Βέροια – Ελλάδα, 2007.