Επανέλαβαν οι Πατέρες της Ιεράς Συνόδου, υπό την προεδρία του Μακαριωτάτου Πατριάρχη Αντιοχείας και Πάσης Ανατολής κ.κ. Ιωάννη Ι’, τις συνεδρίες της δέκατης έκτης συνοδικής περιόδου, κατά την πέμπτη και τελευταία ημέρα της, οι οποίες επικεντρώθηκαν στις γενικές συνθήκες στον Λίβανο και την ευρύτερη περιοχή. Οι εργασίες διεξήχθησαν παρουσία των κάτωθι προσκεκλημένων: του Εξοχωτάτου Αντιπροέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων κ. Ηλία Μπου Σάαμπ, των Αξιοτίμων Βουλευτών κ.κ. Γασσάν Χασμπάνι, Φάντι Καράμ, Ζωρζ Ατάλλα, Μελχέμ Χαλάφ, Αντίμπ Αμπντέλ Μασίχ, Σατζίχ Ατίγια και Ηλία Στεφάν, καθώς και του Πρυτάνεως του Πανεπιστημίου του Μπαλαμάντ, Δρος Ηλία Ουαρράκ.
Κατά τη συνάντηση, συζητήθηκε η γενική κατάσταση στη χώρα και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα τέκνα της.
Οι παριστάμενοι υπογράμμισαν τη σπουδαιότητα της ενισχύσεως του διαλόγου και της συνεργασίας μεταξύ των πνευματικών αρχών και των πολιτικών ηγεσιών, με τρόπο που να συμβάλλει στην εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος και στην εδραίωση των αξιών της ειρηνικής συνυπάρξεως και της εθνικής ενότητος. Επιβεβαίωσαν ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία της Αντιοχείας, η οποία παρέλαβε τη χριστιανική πίστη απευθείας από τους Αποστόλους, διαφύλαξε την παρακαταθήκη της πίστεως και τη μετέδωσε στα τέκνα Της διαμέσου των γενεών, και παρά τις αντίξοες συνθήκες που διήλθε και τις αποστάσεις που αυτές προκάλεσαν μεταξύ των τέκνων Της, τα οποία διεσπάρησαν σε Ιερές Μητροπόλεις ανά την υφήλιο, παρέμεινε μία περιεκτική τροφός για το ποίμνιό Της και μία γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ του ποιμνίου και του περιβάλλοντός του.
Οι συμμετέχοντες αναφέρθηκαν στο ζήτημα της χριστιανικής παρουσίας, η οποία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις στον Λίβανο, τη Συρία, την Παλαιστίνη, το Ιράκ, την Ιορδανία και την ευρύτερη περιοχή. Επεσήμαναν ότι αυτοί οι κίνδυνοι δεν περιορίζονται στη στρατιωτική ασφάλεια, αλλά περιλαμβάνουν επίσης την κοινωνική, πολιτική και οικονομική ασφάλεια, ιδίως όσον αφορά την εξασφάλιση του επιούσιου και τη διαφύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, εν μέσω μάλιστα των πολέμων και των κρίσεων που μαστίζουν τα κράτη της περιοχής. Υπογράμμισαν την αναγκαιότητα προσκολλήσεως στην ενωτική φιλοπατρία που συνενώνει τα τέκνα της πατρίδας, καθώς και την ανάγκη αποφυγής των πολιτικών συγκρούσεων που τα διχάζουν, θεωρώντας ότι η εθνική ταυτότητα αποτελεί πράξη εντάξεως, αφοσιώσεως και κοινής ευθύνης έναντι του Θεού, της Πατρίδας και του Ανθρώπου.
Όσον αφορά τα ζητήματα τα εν Λιβάνω, οι παριστάμενοι εξήραν τη συνάντηση αυτή με τον Μακαριώτατο και τους Πατέρες της Ιεράς Συνόδου, ευχαριστώντας τον Μακαριώτατο για την επαναλαμβανόμενη αυτή χειρονομία, ένεκα των νοημάτων που αυτή φέρει, επιβεβαιώνοντας τη δέσμευση στη διακονία της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της αποστολής Της.
Υπογράμμισαν τον ρόλο της Αντιοχειανής Εκκλησίας τους στην ενίσχυση των δεσμών αδελφοσύνης και συνεργασίας με τους Χριστιανούς και Μουσουλμάνους αδελφούς στον Λίβανο. Επίσης, τόνισαν την αναγκαιότητα αντιμετωπίσεως της βίας σε όλες τις μορφές της, καθώς και την ανάγκη περιορισμού των όπλων αποκλειστικά στα χέρια του Κράτους. Απαίτησαν, παράλληλα, μία δίκαιη και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, γεγονός που θα διασφαλίζει την ασφάλεια, την ειρήνη και τη δικαιοσύνη για όλους τους πολίτες, προστατεύοντας τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά τους.
Οι συμμετέχοντες σημείωσαν τις πολυάριθμες προκλήσεις και τις μεγάλες μεταβολές που βιώνει η περιοχή και ο κόσμος, υποδεικνύοντας την υποχώρηση της ισχύος του δικαίου έναντι της λογικής της βίας, την επικράτηση του νόμου της ζούγκλας έναντι των συνταγματικών αρχών, και την υποχώρηση των παραδοσιακών αξιών έναντι νέων προτύπων συμπεριφοράς, παράλληλα με τη συνεχιζόμενη μετανάστευση των οικογενειών, των νέων και του επιστημονικού δυναμικού, καθώς και τη μείωση των δεικτών γεννητικότητας. Έκριναν ότι αυτές οι προκλήσεις απαιτούν τη διαμόρφωση ενός ενιαίου οράματος που θα συσπειρώνει τα τέκνα της Εκκλησίας και της Πατρίδας, θα διαφυλάσσει την παρουσία και τον ρόλο τους, και θα θέτει τα θεμέλια για ένα πιο σταθερό μέλλον.
Άπαντες απηύθυναν κάλεσμα ώστε η Εκκλησία να διατηρήσει τον ενωτικό, πνευματικό και εθνικό Της ρόλο για τα τέκνα Της, προάγοντας την προσδοκώμενη ιδιότητα του πολίτη, και επιβεβαίωσαν τη διαρκή υποστήριξή τους, μαζί με όλους τους πιστούς, προς τις εθνικές και εκκλησιαστικές θέσεις του Μακαριωτάτου.
Με την ολοκλήρωση των εργασιών της παρούσης Συνόδου, οι Πατέρες της Ιεράς Συνόδου ανέπεμψαν δεήσεις υπέρ πάντων των τέκνων τους στην Πατρίδα και στη Διασπορά, ευχόμενοι σε αυτούς υγεία και μακροημέρευση, και υψώνοντας μαζί τους χείρας ικεσίας προς τον Κύριο και Θεό, όπως επισκεφθεί τον κόσμο Του με το πνεύμα της γλυκύτατης ειρήνης Του, και όπως εναποθέσει την παρηγορία Του στις καρδιές των τεθλιμμένων και καταπονημένων, διότι παρ’ Αυτού προέρχεται «πᾶσα δόσις ἀγαθὴ» και κάθε ευλογία και παραμυθία.